“Veluwse Sprokkels” (17)
‘Dutch Open’ en oude bekenden…
Na alle tegenslagen van
“Dutch Open” mocht het slotakkoord (de laatste vlucht)er in alle opzichten
zijn. De duiven kwamen zeker niet massaal, maar wel mooi en goed! Jammer, dat
en enkeling het vertikte om naar binnen te gaan. Maar ja, dat hoort nu eenmaal
bij de duivensport! Tegen het vallen van de avond waren de meeste duiven (512)
thuis en dat gaf zeker bij de organisatoren en publiek een goed gevoel! De
belangstelling –volgens de organisatie circa 800 man- viel mij persoonlijk wat
tegen. De vele problemen rond “Dutch Open”, waar in feite niemand wat aan kon
doen, heeft zeker parten gespeeld. De roofvogelshow was zeker een welkome
onderbreking in het programma, evenals de gratis boottocht(en).. Minpunt(je)
vond ik- en velen met mij –de hoge prijzen voor een hapje en drankje. Vijf
‘Dutch Open” munten voor tien euro is absurd! Voor een broodje beenham moest
het volk twee munten op tafel leggen en voor een bekertje koffie een munt. Rekent u maar even uit!En de meeste duivenliefhebbers
zijn gewone mensen, waarvan het grootste gros moet leven van hun aoweeetje en (soms)
nog iets….De accommodatie mag dan mooi zijn, de omgeving landelijk met ongetwijfeld
veel natuurschoon, maar het geeft en gaf mij niet het gevoel bij een manifestatie
van postduiven te zijn! In het bijzonder de ingang van en naar “Dutch Open” gaf
mij de indruk bij een jongdierendag van kalveren en koeien terecht te komen. De
speaker was luid en duidelijk en goed te volgen. De zware regenval van de
laatste dagen had het terrein drassig gemaakt. Daardoor zag de organisatie zich
genoodzaakt met zware houten schotten een deel van het terrein, ook binnen, begaanbaar
te maken. Dat is zeker een hele klus geweest! Ook parkeren dichtbij, was nu
onmogelijk en daarom moest uitgeweken worden maar en langs provinciale wegen.
Honderden meters blik op een gegeven moment. Voor die liefhebbers die wat
moeilijk ter been waren (en dat zijn er nogal een handvol) was vervoer geregeld
van en naar de accommodatie. Daarvoor lof! Met tal van bekenden een praatje
gemaakt. Het gesprek ging zeker niet alleen over “Dutch Open, maar in hoofdzaak
over de perikelen binnen de afdeling 7. Een van hen sprak zelfs van “Eén zwarte
dag voor de duivensport…”! Geen woord teveel! Het deed me goed te een praatje
te maken met Marten Beelen uit Doornspijk en Henk Leusink uit het Harde. Twee
oud- leden van mijn eerste cluppie, “Tot ons Genoegen”; thans “De Hokseberg”. Naast
de kritische noten, zeker een geslaagde dag in Nederhorst den Berg. Het weer
werkte op deze zaterdag leuk mee: dus eind goed al goed!
Wim Pol