“ Met duif in het hart geboren…”

“Ik ben een grote voorstander van morgenlossingen voor wat de overnachting betreft. Vooral door de mijn inziens waardeloze berekeningen van de duiven die in de neutralisatietijd vallen”, aldus Geerlof de Vries van de Hoge Enk. De Vries is min of meer van zijn geloof afgestapt en heeft de laatste jaren zijn hart verpand aan het zwaardere werk. Eendaagse en overnachting.

Hij heeft er nu ook duiven voor. Rakkers, die qua afstamming dit werk fluitend moeten kunnen! Via zijn boezemvrienden Gerrit van der Heide (Elburg) –beter bekend als De Kuut- en Eddy Bloemen (Staphorst) beschikt hij momenteel over puik kweek-en vliegmateriaal. Voor het zware labeur duiven van fondmatador Nico Volkens uit Bergen en voor de dagfond duiven van Eddy Bloemen. Uit de formidabele lijnen van Mister X.die maar liefst acht teletekstduiven op de wereld zette! En last but not least uit de topduiven van de bekende combinatie Geerenstein-Hendriksen uit Scherpenzeel. Een subliem met dito duiven! Geerlof de Vries werd geboren op 6 augustus 1956 Eigenlijk met een duif in zijn hart! .

Jochie

Hij herinnert zich nog als de dag van gisteren, dat hij met zijn helaas overleden vader, als jochie mee mocht naar het inkorflokaal in Oosterwolde, een gehucht onder de rook van Kampen, om een paar duiven in te korven. Het ging er heel anders toe, als nu. Maar gezellig was het zeker! Al gauw ontpopte Geerlof zich als een echt “duivenmelkertje”! Hij hielp zijn vader met allerlei zaken, zoals verzorging, klokken etc. Nadat zijn ouders verhuisden naar Oldebroek (1967) kreeg Geerlof de beschikking over een eigen hok. Nou ja hok! In elke geval een onderkomen waarin een paar duiven gehuisvest werden. De vreugde was echter van korte duur. Oldebroek werd verlaten, en Elburg werd hun nieuwe woonplaats. Daar werd dan wel een fonkelnieuw hok gebouwd, maar de duivensport kwam min of meer op een heel laag pitje te staan. Koning Voetbal nam steeds meer tijd in beslag. Zo zelfs, dat De Vries Sr “ja” zei tegen een aanbod om jeugdvoorzitter van VSCO te worden. Een hele klus in die jaren! Het een en ander betekende dat de duivensport voor het overgrote deel op de schouders van zoonlief Geerlof terecht kwam. In die tijd werkte hij als timmerman bij de firma Klaassen.

Protest

Een gerenommeerde aannemer in die dagen! Hij verdiende het zout in de pap niet, maar toen het hok met duiven van wijlen Herman Plakke (zwager Van De Kuut) te koop kwam, kocht hij zonder blikken en blozen, maar wel onder ZWAAR protest van zijn moeder alle oude duiven. Er moesten immers wel een paar(!) weeklonen op tafel worden gelegd! Achteraf toch een goede zet. Qua resultaten nestelde Geerlof zich al spoedig in de bovenste regionen van PV De Postjager in Elburg. Het liep allemaal van een leien dakje! Na een vrij ernstige ongeluk kwam de duivensport op het tweede plan. In 1976 trad hij in het huwelijk met Geertje Pol. Net voor zijn huwelijk kocht hij nog twee topduiven van Gerrit van der Heide.Voordien had de slimmerik kans gezien ook zijn schoonvader met de duivenbacil weten te besmetten. Het kersverse echtpaar ging wonen aan de Rijsaert in Elburg. Er werd een hok gebouwd en bevolkt met praktisch allemaal duiven van Gerrit van der Heide en topper van Reind Breman uit Genemuiden. Ook buurman Henk Steenbergen, ooit een succesvolle kanariefokker, ging overstag. Henk ruimde resoluut de kanaries op en ziedaar: de Combinatie de Vries-Steenbergen was een feit! De overigens succesvolle combinatie duurde slechts twee jaar.

Verzorgen

Op een gegeven moment kreeg Geerlof een zwaar gesprek met zijn vriend Gerrit van der Heide. Ook de duivensport kwam natuurlijk ter sprake. “Op een gegeven moment kwam het hoge woord er uit! ‘De Kuut’ vroeg ik of ik zijn duiven wou verzorgen. Daarbij kwam, dat ik een andere baan kreeg en volgens ‘De Kuut’ nu tijd zat had…Ik heb toen ja gezegd. De kwekers kwamen naar de Rijsaert. De weduwnaars en nestduiven bleven aan de Willgenkamspraat in Elburg. Al met al een aantal (top)jaren gehad. Vooral de NL 84-895008 was in die tijd een super. Deze krachtpatser pakte in een jaar tijd NEGEN keer goud in PV Ons genoegen `t Harde. Hij werd voor een klamp geld verkocht en ging naar het land van de rijzende zon! In die tijd kwam ook de Staphorster Eddy Bloemen, alias Mister Teletekst in beeld. Een opgroeiend gezin met andere hobby’s (voetbal) bracht de duivensport een aantal jaren op een wat lager plan. Wel werd een aantal duiven achter de hand gehouden. Men ging solo verder! “Toch waren het best een paar leuke jaren’, zegt Geerlof de Vries. Ook Henk Steenbergen, al jaren woonachtig in Oostendorp, is gelukkig duivenmelker gebleven en doet al jaren hartstikke goed mee binnen de PV De Postjager, spelend in het werkgebied van de regio 1, van de afdeling 8!

Vriendschap

Geerlof kwam al van jongsaf over de vloer bij Gerrit van der Heide. Er ontstond hechte vriendschap tussen beide mannen. In al die jaren kwam er puik materiaal naar de Rijsaert en later naar de Hoge Enk, waar hij sinds 1997 woont. Bij een geheel vrijstaande woning heeft hij boven in een totaal gerenoveerde schuur prachtige en doelmatige hokken gebouwd. De eerste jaren had Geerlof de Vries problemen met de verluchting. Goed vliegen lukte niet, geen enkel prijsje werd behaald. Nu, zoveel jaren later, heeft hij eindelijk de zaak goed op de rails. Met de z.g. “taartenvluchten” scoorde hij een ruime voldoende en werd zelfs tweede keizerkampioen! De Vries: “Na jaren lang tobben, veranderen, verbouwen etc, denk ik het “lek”te hebben gevonden. Ik ben groot voorstander de verluchting te kunnen regelen met behulp van een ventilator. Die heb ik dan ook bij de weduwnaars”. Bij de andere vlieghokken is alles dicht. Wel staan de invliegramen dag en nacht open. Hij heeft de beschikking over vier (zolder)hokken. Weduwnaarshok van 2.75 x 2 m; nesthok van 2x 2 m; voor de jonge garde 2.75 x 2 m. Achter deze hokken is nog een mooie ruimte beschikbaar voor een aantal kweekkoppels. De jonge duiven worden goed opgeleerd tot minimaal een keer twee dagen mand.

Volop eten

Alle duiven kunnen gedurende tien minuten volop eten uit een rijk en zelf samengestelde mengeling, al naar gelang de tijd van het jaar. In een boeiend gesprek zegt De Vries: “Duivensport is geweldige mooi man, maar als ik mijn kleindochtertje Demie van ruim een jaar, hier op het gras zie huppelen en springen, dan besef ik pas in volle omvang dat er oneindig meer is tussen hemel en aarde dan duivensport! Dat is mooi gesproken en nog waar ook! Maar de duivensport zal naar mijn inschatting nooit verdwijnen. De sport heeft zeker toekomst, maar zal meer en meer specialisatie vragen. Ik wil mij graag specialiseren op de overnachting en dagfond. De duiven daarvoor heeft hij. Ze hebben dat bewezen bij Gerrit van der Heide, Eddy Bloemen en de toppers Geerenstein-Hendriksen uit Scherpenzeel!. Over kuren is De Vries duidelijk. Regelmatig mestonderzoek is noodzakelijk. Zit het fout, kuur ik! Maar blind kuren is uit den boze. Vooral bij jonge duiven. Laat ze weerstand opbouwen. Wat dat betreft zijn het net kinderen…..