“Veluwse Sprokkels” (7)

Om de punten……..

Het was met het vluchtje wel! In mijn afdeling (7) stond afgelopen weekend Strombeek op het programma. Normaliter altijd een vlucht waar ik meestal redelijk goed op draai Dit keer was het mis. Helemaal mis! Dat is dan best even slikken! Maar ja, dat is nu eenmaal duivensport. Het leek aanvankelijk een mooi vluchtje (afstand Putten 175 km) te worden, maar dat viel hier en daar best tegen. Enkele liefhebbers uit Putten, waaronder vader en zoon Verbree, combinatie Boeve-Drost, Aart van Zoeren  en combinatie Van de Pol-Vedder uit Nijkerk draaiden daarentegen wel als de bekende trein. Het weer, veel te koud en een stevige oost tot noordoostenwind zorgde hier en daar voor flinke verassingen. Ook liefhebbers, anders meestal te vinden in het voorste snuitje van de uitslag, lieten het nu min of meer afweten! En kunnen een eventueel kampioenschap op hun buik schrijven. Gewoon slecht gepakt! En hier en daar zijn nog best wat duiven weg. Ook hoorde ik liefhebbers die duiven gewond thuis kregen. De harde kopwind is de boosdoener. Bij harde kopwind vliegt een postduif laag, behendig laverend over allerlei obstakels. Meestal gaat het goed, soms gaat het fout!.Met name duiven, vliegend in de tweede lijn, zijn vaak het slachtoffer. En komen -in het gunstige geval- licht, dan wel zwaar gewond thuis. En wij maar denken: waar blijven de duiven! Een lichte blessure is vrij gauw genezen, maar het kan ook erger. Je zit dan met een duif die een aantal weken is uitgeschakeld. En op de nalijn pas weer gespeeld kan worden. En dan nog iets over de duiven die achterblijven op de vlucht. Zijn vaak de minder goden en godinnen en net niet (kern)gezond! Want laten we gewoon eerlijk zijn naar elkaar. Dat is bij ons duivenmelkers de grote bottleneck! De vlucht kan nog zo slecht verlopen: de kampioenen constateren praktisch  ALTIJD een (tijd)duif! En daar draait het spelletje nu eenmaal om. Om de punten! En wie aan het einde van de rit de meeste punten heeft is de TERECHTE KAMPIOEN!   

Wim Pol