“Veluwse Sprokkels” (16)

Veluwse sprokkels…

Het seizoen is ten einde, maar met publicatie van de “Veluwse Sprokkels”gaan we nog door als het ff kan! Al met al kan ik terugblikken op een redelijk goed seizoen. Met de oude duiven liep het voor geen meter, maar met de jonge duiven ging het uiteindelijk boven verwachting. Zeker op de natour!Ook ik moet op mijn oude dag nog leren dat het elke week met een handjevol duiven, geen feest kan zijn. Ik moet simpel gezegd, zo nu en dan tevreden zijn met een goede uitslag. En dat ben ik dan ook! Zoals iedere duivenmelker, blijf ik ook elk jaar aan het veranderen, slopen en timmeren. Tot vervelends toe, zegt mijn vrouw meer dan eens! En het arme mens zal best gelijk hebben. Elk jaar, direct na het vliegseizoen, heb ik rond mijn knusse bejaardenwoning een fikse stapel sloophout liggen. Jawel, afkomstig van mijn duivenhok! Ik heb de mazzel, dat een bevriende duivenliefhebber in Putten, naast een groot aannemersbedrijf woont, en toestemming heeft in de afvalcontainers te mogen rond struinen. Daarnaast is mijn schoonzoon ook niet vies van het opslaan thuis van allerhande bruikbaar materiaal die hij op zijn werk tegenkomt! Zowel hij, als sportvriend Herman zijn daar verdraaid goed in! En dat levert zo nu en dan voor best bruikbaar spul op. De op een na laatste klus –nieuwe windveren, komt op conto van Wijnand Mijnten.Ook een liefhebber die nooit te beroerd is, om iemand “even”de helpende hand te bieden. Gouden mensen zijn dat! En blijft het nog een aantal dagen wat nazomeren, pak ik krabber, schuurpapier, kwast en roller om mijn (piep)kleine accommodatie van een frisse (gras) groene verflaag te voorzien. Dan is het fini en gaan accuboormachine, hamer, zaag en beitel achter slot en grendel. Dan zit het seizoen 2008 er voor mij definitief op en mag de rui in alle hevigheid los barsten! Over enkele maanden zijn dan alle duiven weer hartstikke mooi. Of ze allemaal goed zijn? Zeer zeker niet! Maar bruikbaar spul zit er zeker tussen! En een zeer oude sportvriend (helaas niet meer onder ons) zei mij eens: “Wim, een goede duif, hoef je niets aan te doen. Een slechte duif, kun je niets aan doen…”! Een waarheid zo groot als een olifant!

Wim Pol