“Veluwse Sprokkels” (11)

Een enge rat.....

Als kind was ik al dol op de natuur, kortom alles wat groeide, bloeide etc! Ik kwam met alles thuis van een gewond konijntje tot een meikever zonder poten...Dit alles tot ergernis van mijn vader. Die vond het allemaal maar niks. De liefde voor flora en fauna kreeg ik van jongsaf van onze buren. Buurman was dierenarts en buurvrouw runde achter de woning een complete dierentuin. Artis was er niks bij in die jaren! Ik kon er met van alles terecht en was altijd welkom! Op een gegeven kreeg ik een paar sierduiven van de buurvrouw en eieren van krielkippen. Die vond ik ook hartstikke mooi! Nou hadden wij thuis ook kippen. Ik kreeg mijn vader zo ver, dat ik in de schuur op de werkbank een kleine ruimte van gaas mocht maken, om de eieren van de krielkippen uit laten broeden door een echte Barnevelder kip. Alles verliep naar wens, tot dat! Elke morgen voor ik naar school ging schoof ik moeder kip heel voorzichtig op zij, naarstig op zoek naar jong leven. Op een zekere morgen kwam ik -zo gewoonlijk- in de schuur. Achter het gaas vlak voor moeder kip zat een rat. Dat was even eng op de vroege morgen....Toen ik van de schrik was bekomen, riep ik mijn vader. Die kwam meteen. De rat verroerde geen vin en zat ietwat suf voor zich uit te kijken. Bij nadere inspectie bleek dat de rat tot bloedens toe was gepikt. En min of meer versuft was! Vader pakte zijn motorhandschoenen, en gooide de rat zonder blikken of blozen in de naast de deur staande regenton. Na een paar zwempogingen was de fut er uit! Met een paar fikse tikken met een knuppeltje werd de rat doodgeslagen! Vrijwel zeker heeft de rat een aanval op de eieren willen doen, maar dan kwam hem duur te staan. Met ware leeuwenmoed heeft moeder kip het broedlegsel verdedigd. Enkele dagen later werden een aantal krielkippen geboren. Een prachtig goudhaantje heb ik jaren gehad. Met de sierduiven is het minder goed verlopen. Een werd zo van de til, die aan de schuur was gemaakt, gepakt. Waarschijnlijk door een roofvogel. Want die waren er zeventig jaar geleden ook bij de vleet! De andere -een mooi bontje- was evenzo van de een op andere dag verdwenen..!

Wim Pol