Supergeneraal fondclub regio 1 afdeling 8 ‘t

Comb.Akster ’t Harde sterk op zware werk 

 
Wat ziet de natuur er in deze tijd van het jaar toch betoverend uit. De fletse zonnestralen zetten de Veluwe zo en nu dan even in gouden gloed! Als de zon zich maar even laat zien, komt het volk in beweging. Ze laten even de boel de boel! Dan is het druk op de  lanen en de paden. Op de fiets en te voet. Soms te paard. Het kan allemaal. Kortom lekker even genieten. Nu het nog kan. Wat is de Schepping toch wonderschoon! Maar je moet er oog voor hebben. Daarnaast geeft het de mens even een moment van rust, van bezinning. Heerlijk toch een dergelijk ogenblik in het jachtige bestaan van alle dag! Voor ons vandaag even niet. Misschien morgen, anders overmorgen. Of anders….

 

Deze, en nog meer mijmeringen dwarrelen, gelijk vallend blad, door mijn hoofd, als ik op weg ben naar het ’t Harde. Voor mij geen onbekend terrein. Een dikke 50 jaar geleden was ik ondermeer gelegerd in ’t Harde.Bleef uiteindelijk in de buurt hangen en woonde er tot begin jaren zeventig. Met veel plezier overigens! Nu is er toch –ook in ‘t Harde- het een en ander veranderd. In een ver verleden slechts sprake van wat lintbebouwing. En echt bekendheid kreeg het pas door de legerplaats en artillerie schietkamp op de Knobbel (ASK). En vertier? Het was er niet. Of misschien toch? 

 
Bruin café

 
Dan moet het de dierentuin van Scharringa, midden in het dorp geweest zijn of het bruine café van -als ik me goed herinner- Jent Fidder, net buiten het dorp? Nieuwbouw slechts mondjesmaat. Thans een welvarend dorp, met een rijk verenigingsleven. Nu, eind november anno 2006 ben ik op weg naar het kampioenstrio Akster. Deze succesvolle postduivencombinatie bestaat uit Gerrit Akster (70); zoon Jaap (47) en zijn charmante echtgenote Laura Akster-Bosch (38). Het trio woont aan de Herenveldweg op nummertje 9 en 11. Hier woont de kersverse supergeneraal van de fondclub regio 1 binnen het werkgebied van de afdeling 8. Op adres van Gerrit is op dat moment niemand thuis. Maar Laura houdt de zaak goed in de link. ‘Ik hoorde de bel, maar ze zijn er even niet’, zegt schoondochter. De ontvangst is hartelijk. Jaap Akster is achter de woning bezig. Een binnen zegt hij gemeend:’ Zonder de hulp van mijn vrouw Laura (38) en mijn vader Gerrit Akster (70) redde ik het niet. Kon ik de hele meute wel van de hand doen’, zegt Jaap Akster (47) van het succesvolle trio uit ‘t Harde. Jaap Akster heeft als duivenmelker een heel vervelende ziekte, namelijk een duivenmelkerlong! En wie daarmee behept is, weet wat dat betekent! Altijd met een masker de hokken in. Wat oh dat stof! Maar Jaap heeft problemen met stof en geur. Met een masker van Koudijs, voorzien van een stof en geurfilter kan hij in de hokken komen. Maar daar blijft het dan ook bij. En altijd meteen douchen. ‘Ja, ik vind het heel erg voor Jaap. Hij is bezeten van duiven en hij kan er in feite maar zeer beperkt van genieten’, zegt Laura een tikkeltje verdrietig. Ook de twee zoontjes van Jaap en Laura Gert (11) en Wilbur (9) zijn gek van duiven, maar vader Jaap houdt begrijpelijk de boot een tikkeltje af. Want altijd dat stof! Op het ogenblik gaat het redelijk met Jaap. En zoals gezegd met de volle steun van zijn vrouw en vader gaat het! Ook Gerrit Akster vindt het nog steeds een erg leuke sport. 

 
Passie

 
Zit in feite zijn hele leven al tussen de duiven. Jaap en zijn vrouw Laura zijn ook een en al postduif. Vol passie verhaalt ze van twee jonge duiven, die ze met veel liefde en zorg groot bracht. ‘Was wel monnikenwerk, dat wel. Maar ik kreeg er ook veel voor terug’, zegt ze.  Beide duiven, de ‘650 en ‘250 zijn helaas gesneuveld op het veld van eer. ‘Maar toen de ‘250 op een vlucht weg bleef, keek ik er elke dag naar uit. Op een zekere dag zat hij op de school. Hier vlak bij. Ik er heen, en warempel: hij was het. Toen ik riep, streek de ‘205 op mijn schouder neer. Geweldig toch’, zegt Laura Akster. Dat is pas dierenliefde! Jaap heeft de administratie keurig op een rijtje. Dat maak ik wel eens anders mee! Het trio is voor de overnachting uitstekend geslaagd met duiven van Gert Jan van Putten uit Putten. Vooral uit de succesvolle lijnen van Miss Perpignan. Een van de topduiven van Van Putten. Uit de Jan Aarden en Aantoon van der Wegen lijn kwamen een groot aantal jonge duiven naar het Harde, die hij samen kocht met zijn schoonvader Wim Bosch uit Doornspijk. Vooral het oude Van Bergen soort uit Steenbergen (het Mekka van de overnachting/wp) geven zeer goede duiven. De stamdoffer van het hok Akster op de overnachting is zeker de NL 94-2461416, ‘De Zenuwpees’. Deze nog vitale crack heeft in lange fondcarričre niet gemist! Wat te denken van en 1e Bergerac, 3e Sint Vincent, 3e Bergerac, 7e Brivé, 7e Bourges, 8e Bergerac,27e Orleans en 123e Munchen.etc. Deze geweldenaar is een kleinzoon van Miss Perpignan van Gert Jan van Putten uit Putten. 

 
Erelijst

Miss Perpignan klapwiekte in zijn beste jaren 1990, 1991 en 1992 ook een geweldige erelijst bijeen met een 7e nationaal Perpignan ZLU 3.242 duiven en dat op deze afstand? Een jaartje later 152e nationaal Barcelona ZLU 8.102 duiven, 46e internationaal Barcelona duivinnen 5.862 duiven en 10e nationaal Criterium der Azen Perpignan ZLU 3.448 duiven. In 1992 127e nationaal Criterium der Azen Perpignan ZLU 6.070 duiven.’De Zenuwpees’ werd gezet tegen een kleindochter van de Miss Perpignan. Dit koppel heeft tal van bruikbare duiven gegeven. Jaap Akster: ‘Ja, ik ga er steeds meer toe over om zo te koppelen. Van vaders en moederskant dezelfde lijnen. Dan moet er een keertje wat goeds uit rollen. Als je op deze afstand bij de eerste honderd nationaal kunt draaien, ben je goed bezig’! Toch zit het trio daar aan de Herenveldweg 9 en 11 (vader en zoon wonen naast elkaar) om den drommel niet stil, evenmin te slapen! Zo klopte men vrij recent op de deur bij Klaas Woord (Urk), G.Besselink (Almelo) en G.Sluijer (Biddinghuizen). In Urk uit de lijn duiven 9e NPO Brivé en 10e nationaal Sint Vincent, in Almelo uit de lijn 1e nationaal Sint Vincent 2004 en last but not least op de verkoop van Gerrit Sluijer: ‘De Munstege duivin’, zus snelste duif Bergerac sector 3 1999. En wie kocht die duif? Ja, juist Laura Akster. In een rokerig zaaltje en temidden van een mannencultuur sloeg zij haar slag. Mooi toch? En manlief was uiterst tevreden met een van de beste duiven van de verkoop van de sympathieke polderbewoner uit Biddinghuizen! Voor de eendaagse trok Jaap Akster aan de bel bij good old Jos de Ridder. Een van Nederlandse beste acteurs op het eendaagse fondgebeuren. Zeker 80% van de duiven komt van dit fenomenale hok uit Asperen.

 

Kreupele

 

Uit het allerbeste kwam naar het Harde. Deze duiven, gekruist met een aanvlieger van Uhrig uit Putten gaven eveneens zeer bruikbare duiven. Deze zuivere Janssen doffer van Udo, uit de Kreupele lijn, gezet tegen de ‘881 van Tonnie Van Dam (Hattem) gaf de ‘765. De ‘Dolle Dries’ greep maar liefst 7 keer goud in de club en speelde 3 keer bij de eerste 10 in de kring tegen gemiddeld 4000 duiven! Over goede duiven gesproken! Ook een Koopman duivinnetje, de 997 van Rein Pompert zorgde bij de combinatie Akster voor goede nazaten. Gekoppeld tegen Dolle Dries kroop de ‘434 uit het ei. Deze doffer pakte maar liefst 6 keer (!) goud in de vereniging. Uit zoon Kreupele ‘641 x620 van de Zeeuw Jaap Bras (Wemeldinge) zag de ‘374 het levenslicht. De Orleans vloog een 1e nationaal NPO 4.803 duiven; 9e NPO Orleans 19.351 duiven, 37e NPO Orleans 16.910 duiven en 85e NPO La Ferte Bernard 20.659 duiven. Een rechtstreekse zoon uit De Orleans x dochter Dolle Dries kwam de ‘172 Replay . Ook die wist van wanten met een 10e NPO Orleans 19.467 duiven, 10e NPO Orleans 21.201 duiven en 16e NPO La Ferte Bernard 13.736 duiven. In 2005 zijn duiven geruild met Henk Scheffel uit Elburg. ‘Hier heb ik echt hoge verwachtingen van. Iedereen weet dat Henk een topper is en ondermeer duiven heeft van Peter van der Merwe uit Dordrecht. En ik heb ze uit zijn allerbeste duiven. Hij trouwens ook van mij’, zegt Jaap Akster. De duiven voor het zware werk krijgen volle bak. Er gaan 3 mengelingen door elkaar, te weten Mariman, Teurlings en Voetens. De duiven, bestemd voor de eendaagse krijgen de eerste dagen Gerry Plus en de laatste dagen senior van Schaerlaeckens. Bij thuiskomst volle bak en ontsmettingsmix in het drinkwater.

 

Groen

 

In de winter krijgen de duiven een pittige paratyfuskuur van 21 dagen van dierenarts drs. Nanne Wolff (Wezep) en veel groen. Op een mengsel van: dovenetel, boerenkool, wortels en uien zijn de duiven van Gerrit, Jaap en Laura Akster verzot! Jaarlijks worden 90 jongen gekweekt, waarvan ongeveer de helft over is. Jaap:’ Verliezen zijn hier altijd groot geweest. Dat is hier op de Veluwe echt een groot probleem. Maar de laatste jaren zet die trend zich ook landelijk door. De echte oorzaak? Zou het niet weten’! De duiven voor het zware werk worden de 3e week van maart gekoppeld. De doffers brengen een jong groot. Duiven, bestemd voor de eendaagse worden de 2e helft van januari gezet. Ook daar blijft een jong bij de doffers. Deze duiven worden niet herkoppeld. Ze staan dan dus op weduwschap. Voor de overnachting zijn 12 doffers en 12 duivinnen beschikbaar. Totaalweduwschap dus. De doffers voor de eendaagse worden gespeeld als echte weduwnaars en zijn gehuisvest in het oude hok van Gerrit. Zijn gezondheid mag dan iets minder worden, maar elke morgen is hij present om de kolonie zo goed mogelijk te verzorgen en de hokken schoon te maken. Zoon Jaap dacht het voor zijn vader makkelijker te maken, en plaatste bij hem houten roosters, met daaronder een absorberende korrel. In een mum van tijd had Gerrit de roosters er weer uit. Gerrit Akster lacht. ‘Ik ben nog van de oude stempel. Laat mij maar lekker krabben. Dat is het allerbeste toch?’ Laura Akster neemt de jonge garde onder haar hoede. Afgelopen seizoen was dat wat minder, maar dat had een oorzaak. ‘Komend seizoen ga ik er weer lekker en vol tegenaan’, zegt ze. Naast haar zorg over drie jonge kinderen, een man die zonder masker geen stap in het duivenhok kan zetten en geen duif mag vasthouden, besteed zij na rato nog veel tijd aan de duiven. Door de allergie van haar man korft zij altijd in, gaat zonodig africhten en vindt het leuk op een verkoop een duif te kopen… Een manusje van alles. Een bezige bij!

 

Uitslagen

Bij een reportage horen ook een aantal uitslagen. Van zeker twee (top) duiven, de NL 03-1936225 Trutje en de NL 04 -1583247 Schrek mogen de verrichtingen afgelopen seizoen en eerder genoemd worden: gerac20.261 ; 74e nat Sint Vincent / 6.419 duiven;  275e nat. Bergerac 20.261; 30e nat Sint Vincent /2.537; 262e Bergerac / 7.896; 104e Mont de Marsan / 1.519; 45e Bergerac FC / 2.515; 609e nat Bergerac 17.483 en 272e nat. Mont de Marsan 6.419. Dan de NL 04-1583247 3e asdoffer fondclub regio 2006. De ‘247 ging 4 keer mee en won ook 4 prijzen. Verder won de ‘247 102e NPO Orleans / 5.596; 99e NPO Bourges 1 4.617; 125e NPO Bourges 3.402; 50e NPO Blois 3.619 en 81e nat Blois 5.788 duiven. De accommodatie (met rennen) zien er degelijk uit. De verluchting van deze tuinhokken zal zeker goed zijn, gezien de uitslagen en kampioenschappen die zijn behaald. Ondanks het vochtige weer van de laatste tijd zagen de duiven er goed uit. Duiven met een zeer zachte pluim en goede spieren. Een goede fondduif heeft die kenmerken. Moet ze zelfs hebben! Nog kranten in de bakken. Kom je niet vaak meer tegen. Alleen bij ouderwetse melkers .En Gerrit Akster is er zo een! Maar een mix van ouderwets, jong en jeugdig enthousiasme (Laura) kan uitgroeien tot een succesvol trio! Vader en zoon Akster wens ik vooral een goede gezondheid toe. Want goede duiven, titels en alle kampioenschappen en noem maar op, vallen daarbij in het niet!

 

Tekst en foto’s: Wim Pol