“Veluwse Sprokkels” (4)
Roofvogels
Het zijn
zulke prachtige vogels in de natuur. Maar duivenmelkers/liefhebbers zo u wilt,
moeten er niks van hebben. Met name haviken en sperwers zijn de grootste
boosdoeners in de ogen van het duivenvolkje. Meerdere gevallen zijn bekend van een
havik en of sperwer die als een raket tussen jonge duiven valt. De
schade kan beperkt zijn, als het jonge spul goed kan vliegen. Is dit niet het
geval, draait het uit op een regelrechte ramp voor de liefhebbers. Tien tot
twintig duiven in een klap foetsie is geen uitzondering, wel regel! De duiven
schrikken zich te pletter en slaan alle kanten uit. Met als gevolg: grote
verliezen. Je moet net geluk hebben dat ze in de buurt neervallen en bij
een liefhebber binnenlopen. Anders kun je het schudden! Met name in de buurt
van Putten is het momenteel bijna elke dag raak! Tal van liefhebbers durven gen
duif meer los te laten. Zelf ben ik in een tijdsbestek van enkele dagen 4 oude
duiven en 2 jonge duiven kwijt geraakt. En dat op een duivenbestand van 30 duiven.
Wel eventjes 20 procent foetsie! Daarnaast is de rest van de kolonie -zeker de
jonge duiven- enkel dagen de kluts volledig kwijt. Je krijgt ze met geen stok
het hok uit. Over een aantal weken breekt de broedtijd weer aan.
Deze duurt voor de havik althans plm. 35 dagen en komt
in hoofdzaak op het conto van moeder havik. In die periode is het meestal
rustig, maar daarna moet er brood op de plank komen. Het zijn zwaar
beschermde vogels. Doorgaans zijn de nesten, meestal in hoge bomen tussen
de 5 en 15 meter hoog, moeilijk te vinden.Meestal komt er een jong groot. De
rest valt af door voedselgebrek! Zowel de sperwer als de havik zijn stootvogels
en kunnen een enorme snelheid ontwikkelen.Onder normale (vliegomstandigheden)
is de postduif zeker zo snel, maar bij een onverhoedse aanval zijn onze
gevleugelde vrienden (helaas) kansloos! Ik was ook des duivels toen het
gebeurde. Maar nu ik toch het een en ander weet re relativeren, begrijp
ik enigizns de wetten van de natuur. Het recht van de sterkste zal altijd zegevieren.
Dat noem men NATUUR in optima forma!
Wim Pol