Langzaam valt de avond over het Soesterkwartier

Het is warm en broeierig…Langzaam valt de avond over een van de oudste wijken van de keistad; het Soesterkwartier in Amersfoort. De wijk doet me altijd denken aan een oude volkswijk. Naar hendaagse maatstaven, gebouwd zonder enig planologisch inzicht. Qua vorm strak en rechtlijnig! Helaas weinig oog voor detail Maar ja, toch zeker een gezellige buurt. Ik kom er met de regelmatig van de klok. En ik voel me er thuis. Ook in de woonkamer van de familie van de Pol- waar we op bezoek zijn –is gezelligheid troef. Oma –ook al lang de jongste niet meer- vangt slechts flarden van het gesprek op. 

Jan van de Pol glimlacht. ‘Ja, het gaat hier altijd over duiven. Moeder is dat wel gewend’, zegt hij met ene vette knipoog. De koffiedamp vult de woonkamer door de juist geserveerde koffie door dochter Maartje. Want gastvrij zijn ze daar zeker. Jan begint weer over duiven. Hoe het vroeger allemaal ging. Toen Jan nog goed kon en hard vloog. Vooral op het nest haalde hij soms keihard uit. Jan van de Pol zucht: ‘Het is allemaal verleden tijd….’. Even later nemen we een kijkje in de accommodatie van de Polletjes. Nu het met zijn gezondheid wat minder gaat, kijkt Jan zo nauw niet meer. 

Materiaal 

Er zit nog schitterend materiaal. Wat Jan keek in zijn goede jaren niet op een paar cent. Bij de top van Nederland klopte hij aan, en ging met het beste materiaal terug naar de keistad. Na een lange, gezellige avond verlaten we Amersfoort. Als we gezond mogen blijven, is het vast niet de laatste keer. Want Jan is en blijft een gezellige prater, die (bijna) alle topliefhebbers van Nederland kent en er op bezoek kwam. Zijn soms rake anekdotes en typeringen zijn de moeite van het aanhoren zeker waard. En je krijgt goed duiven in handen. Wat wil een duivenmelker nou nog meer !!!!

Tekst Wim Pol / foto`s G de Vries