Een fantastisch koppel op het zware labeur

Jan en Herman Hup (Elburg)  


De Vale Ouwe ligt er betoverend bij. De herfst kondigt zich dit jaar aan met een oogverblindend kleurenpallet. Even mooi als een penseelstreek van Rembrandt. De verschillende loofbomen, Japanse esdoorn en vele andere soorten, zijn rijk gestoffeerd door prachtige tinten. De vele kleurschakeringen toveren het landschap in de buurt van ’t Harde en Doornspijk om tot een pallet van ongekende schoonheid. De herfst is ongetwijfeld een van de mooiste jaargetijden!



Even voorbij ’t Harde doemt het meer open, weidse landschap van Oldebroek op. Links van me ligt Elburg te blinken in de middagzon. Het aloude visserstadje heeft ook zijn charmes. Van een geheel ander gehalte, dat wel. Maar daarom niet minder fascinerend. Enkele regels uit een ‘dichterlijke ontboezeming’ van een oud-Elburger schieten me te binnen. ‘Dikwijls denk ik nog aan jou. Elburg, aan de wal en je grachten. Aan je haven en je jachten. Aan de markt en aan de Beek. Aan de “mein” en aan de streek….’ 


Mijmering


Na deze korte mijmering kom ik weer bij mijn positieven. Ben op weg naar Jan en Herman Hup, woonachtig aan de Luttekenstraat nummertje 13. Deze succesvolle combinatie heeft een meer dan voortreffelijk seizoen achter de rug. Beide, geboren en getogen Elburgers hebben hun hart verpand aan het zware labeur. Als de koperen ploert het peloton teistert zijn niet alleen de duiven van Jan (53) en Herman (20) in hun element, maar ook het duo zelf! Het zijn echte fondliefhebbers. Niet alleen de nationale zege op München, maar ook de bronzen plak op Mont de Marsan gaf de sympathieke Elburgers nationale bekendheid. Ook in de  super fondclub van de Gelderse Overijsselse Unie (GOU)speelde men beresterk. Het duo pakte met verve ook het onaangewezen kampioenschap in de fondclub. En dan moet je van verdraaid goede huize komen. Zaterdag 23 juli 2005 staat in hun beider geheugen gegrift. Jan Hup:’Echt, die dag vergeet ik van mijn  leven niet meer’.Voor de tweede keer speelde men Nationaal München. Herman Hup: ‘Ja, er zat best een leuke ploeg klaar. Maar met veel duiven naar Bergerac zagen we eigenlijk niet zitten. Maar de vorm was er wel degelijk. Na goed overleg, werd besloten 13 jaarlingen in te korven voor München.

Rekenwerk

Na enig rekenwerk kwamen tot de conclusie dat voor een (kei)vroege in Elburg rond kwart voor zes gedraaid moest worden. Onderwijl kwamen vielen ook de eerste jonge duiven van Duffel op de klep. Op een gegeven moment zag zoon Herman iets voor half zes de NL 02-2338088 komen. ‘Als een streep kwam ze’, vertelt Hup Jr. Pa Hup kon z’n eigen ogen bijna niet geloven toen de display 17.25.en nog wat aan gaf. ‘Een doeve van München. De rooie en de  eerste getekende nog wel’, stamelde Jan Hup helemaal van slag. Na melding in Hulshorst (inkorfcentrum/wp) bleek het om de 1e melding te gaan. Even later een belletje uit Hulshorst dat het om een hartstikke vroege duif gaat. Iets na kwart valt nummertje twee op de klep. Rond 18.30 uur de bevestiging met een hartelijke proficiat. GOUD in sector 3! En Jan en Herman tweede duif goed voor een 5e nationaal.  Toen later bleek dat de ‘088 ook nog de snelste van Nederland was, ging de boel finaal op z’n kop! Nu, zoveel maanden later zijn vader en zoon er nog van onder de indruk. Je weet gewoon niet, wat je overkomt. Je staat ineens volop in de schijnwerpers van de publiciteit. En voor een eenvoudig mens en liefhebber is dat gewoon niet te bevatten’, zegt Jan Hup.

Paplepel



Jan kreeg de duivensport als het ware met de paplepel binnen. Vader Jaap Hup, woonachtig midden in het centrum van de oude stad en slager van beroep had in zoon Aart Hup, ook een zeer gerespecteerde fondspeler. Nog overigens in Oene. Broer Jan verrichtte zo nu en dan wat hand en spandiensten, maar daar bleef het ook bij. ‘Op de achtergrond was ik iets bij betrokken. Maar meer was het ook niet’, zegt Jan. Maar medio ’96 begon het toch wat te kriebelen toen ook zoon Herman (12) liet merken interesse te hebben, stond zijn besluit vast! Er werd een prachtig duivenhok gebouwd, en er kwamen duiven. En dekselse beste duiven. Via broer Aart Hup van J.Rothuizen (Wormerveer) die rechtstreekse Brüggemann duiven onder de pannen heeft; Piet de Vogel (Oude Tonge) en  Gijs Dolleweerd (Oss). Ook duiven van regionale liefhebbers w.o Fred Lodewijk  Sr (Kamperveen), Gerrit Pleijter en Zn (Wezep), Dick ten Cate, Gerrit Jan Koele (Hattemerbroek) en Wout van den Hoek (Putten) zijn hier en daar met succes ingebracht. Inmiddels is de bestaande accommodatie zo links en rechts wat uitgebreid om ook een aantal kweekkoppels te kunnen houden. Ach, zo gaat dat! In de loop der jaren zijn Jan en Herman er in geslaagd een knappe stam duiven ‘op poten te zetten’. Er wordt uitsluitend op nest gespeeld. En dat bevalt de mannen best.

Prijzen



De Nl 99-5920135 vloog ook een aantal leuke (!) prijzen bij elkaar o.m. 111e Ruffec/8.849 d afdeling 8, 206e La Ferte Bernard 13.736 d afdeling 8, 182e Brive 8.761 d afdeling 8, 1295e Bergerac 20.131 d nationaal, 1319e  Orleans 18.184 d afdeling 8, 1659e Brive 8.925 d afdeling 8 en 2006e Ruffec 10.293 d afdeling 8. Halfbroer Rooie ‘135, de NL 01-1342975 pakte een 159e en 616e nationaal Sint Vincent tegen  respectievelijk 7.455 en 9.487 duiven. De duifkampioen middaglossing super fondclub GOU, de NL 02-2338007 deed ook van zich spreken met onder meer 797e Sint Vincent 8.938 d nationaal, 185e Bergerac 17.160 d nationaal, 170e Mont de Marsan 4.537 d nationaal, 8e Limoges 1.066 d SFG, 191e Sint Vincent 1.723 d SFG, 56e Mont de Marsan 1.049 d SFG, 49e Bergerac 3.836 d SFG, 7e Engelen(!) 6.795 d Kring 1 en 38e Engelen 19.923 d Regio 1 afdeling 8. De NL 03-5314262 De Vale ‘62 pakte brons op Mont de Marsan tegen 4.537 d nationaal 67e Sint Vincent 8.438 d nationaal, 384e Bergerac 20.261 d nationaal en 619e Brive 8.925 d afdeling 8. Twee kopprijzen ook voor de NL 97-2474812 met een 58e Bergerac 18.053 d nationaal en 116e Dax 5.043 d nationaal. De NL 98-2181438 ‘De Strik’ klapte ook een aantal leuke prijzen bij elkaar n.l. 47e Brive 9.344 d afdeling 8, 245e Bergerac  20.261 d nationaal, 311e Angouleme 7.374 d afdeling 8, 1079e Bergerac  22.183 d nationaal en 1506e Brive 8.925 d afdeling 8.   



Element



Met name als het zwaar gaat, en de duiven moeten werken. Dan zijn de duiven van pa en zoon Hup in hun element. Jan Hup:’In principe krijgen alle duiven 2 keer –maximaal 3 keer-een overnachting voor de kiezen. We proberen op een van de vijf reguliere vluchte, te weten Brive, Sint Vincent, Periqieux, Mont de Marsan en Bergerac te pieken. Dat lukt niet altijd, maar soms hebben we geluk’. Prima verhaal, maar geluk kunt je ook afdwingen! Zo op Munchen en Mont de Marsan bijvoorbeeld. Het winnende duifje is een zomerjong van 2004. Een werkelijk schitterend vrouwtje. Rijke pluim en goede spieren. Een echt fondduifje. Het soort is van goede komaf. Haar vader is de NL 99-5920135. In deze krachtpatser zitten de rijke bloedlijnen van vogels van Fred Lodewijk (Sr), Gerrit Pleijter en Zn, Dick ten Cate en Gerrit Jan Koele. De ‘135 is eveneens de vader van de 3e nationaal Mont de Marsan. Over goede duiven gesproken! Moeder  van de ‘088, is de NL 97-1292464  en 100% Bruggemann. De duiven worden meestal eind april gekoppeld en brengen geen jongen groot. De te spelen duiven worden praktisch altijd op eieren en overbroeden gespeeld. Jan Hup:’We laten ze bewust niet op jongen komen. Het kost teveel energie. Energie, die de duiven met name op de verre vluchten goed kunnen gebruiken’.

Vlammen


Zoon Herman vult aan: ’Een enkele keer  wordt er kaal jonkie van de kwekers onder geschoven. Duivinnen willen daarop nog wel eens vlammen’. De ‘088 is geen eendagsvlieg. Op de eerste dagfondvlucht vanaf Vierzon gleed het aalgladde  duivinnetje als 8e over de meet bij PV ‘De Postjager’ uit Elburg. Deze notering deed vader en zoon besluiten haar als 1e getekende te zetten voor Munchen. Dit besluit beschaamde ze niet. De Hupjes zijn propere liefhebbers! De hokken worden minimaal 2 keer per dag schoon gemaakt. Bij mijn bezoek is dan ook geen strontje te vinden. Netheid is hier troef. De duiven krijgen genoeg te eten. Zeg maar volle bak. Vijf  mengelingen van Mariman gaan door elkaar. Het gevolg: een rijk gevarieerde mengeling. Op medisch gebied ook weinig nieuws onder zon. Voor entingen etc. wordt drs. Nanne Wolff (Wezep) ingeschakeld . Voor een grote en belangrijke vlucht wordt  een Trimonex  van de fa.Klaus opgestoken. Dat is het wel zo’n beetje. Jan Hup: ‘We zijn geen voorstanders van extreem kuren. De stam wordt alleen maar zwakker. In principe houden we geel en ornithose in de link. De heren in witte jassen worden echt niet rijk van ons. De beste methode is kappen. Wat dat betreft is het mes hier altijd scherp’. De jonge duiven gaan elke week de mand in. Tot de laatste vlucht. Als jaarling krijgen ze een aantal vitesse-en midfondvluchten voor de kiezen. Na de eerste eendaagse Orleans brengt Hup Jr de duiven die niet op de vlucht gaan, wekelijks naar het Brabantse Hank. Een leuk oefentripje  van plm. 95 km. Zoon Herman heeft de administratie keurig op de rit. Maak het wel eens anders mee. Ik kreeg op deze wijze een uitstekend inzicht en indruk op en van dit klassehok aan de Luttekenstraat. Geweldige fondduiven, spieren als scheepstrossen en blakend van gezondheid. Als alles een beetje meezit –en laten we dat hopen- kunnen we nog veel verwachten van vader en zoon Hup uit Elburg. De mannen zitten om den drommel niet stil. Zijn altijd op zoek naar betere duiven. Zowel in Nederland, als over de grens. De ruimte is beperkt. Das jammer, maar wie met dergelijk materiaal speelt, kan ook op een kleine accommodatie met de allerbesten mee!

Dat hebben vader en zoon Hup de afgelopen jaren bewezen.



Tekst en foto’s: Wim Pol