“Veluwse Sprokkels” (19)

Blijf “melken”, ook op hoge leeftijd!

De duivensport anno 2008 telt een hoog percentage oudere liefhebbers. In mijn jonge jaren sprak men over bejaarden, nu zijn het senioren. Ook goed! Maar hoe het ook zij, de realiteit is dat “bejaard”of “senior” zijn, komt met gebreken. Niet met een of twee, maar met een heel hand(je)vol! Nu zijn er liefhebbers, die al acht of meer kruisjes achter hun naam hebben staan, en nog steeds actief zijn in de sport. Witte raven zijn dat! Het grootste gros haakt eerder af. Het pakken van duiven, het schoonmaken, sjouwen met manden en duivenstof etc. Het wordt na verloop van tijd allemaal teveel. Uiteindelijk wordt –na een lang proces in je hoofd- de knoop door gehakt en gaan de duiven naar een bevriende liefhebber of de poelier! De meest voor de hand liggende mogelijkheid toch? Maar daar is nog een mogelijkheid. Gewoon kalmpjes aan blijven doen en een dikke punt achter de actieve duivensport zetten. En gewoon voor de ontspanning en aardigheid een paar koppeltjes duiven houden. Gewoon voor de lol wat gefladder rond het huis. Kortom, als je met een duif in het hart geboren bent, is het verstandig en wijs, zolang het kan een paar duiven te houden. Maar wel kalmpjes aan! Om te voorkomen dat het gierend uit de “klauwen” gaat lopen, moet je wel radicaal te werk gaan! Een klein deel van het hok(je) blijft open, de rest gaat dicht of maakt er van mijn part een fietsenstalling van. Broedhokken er uit, klok, broedschalen en alle andere attributen weg. Er is en blijft slechts ruimte voor enkele duiven! En tot slot dit: als er mensen zijn bij u in de club die om wat voor reden dan ook stoppen met de sport, steek ze de helpende hand toe. Ook in de locatie waar de duiven worden gezet!In deze tijd hebben we IEDER lid hard nodig! En als het ff kan, blijf lid. Want als u niet meer kunt klokken, kun je altijd nog melken. Ook op hoge leeftijd, zeker al je lid bent van een gezellige club!

Wim Pol